چکیده

سهل انگاری تحصیلی یکی از مشکلات شایع و از موانع مهم پیشرفت تحصیلی دانش آموزان و دانشجویان به شمار می رود. به طوری که در مطالعات مختلف نشان داده شده است که 50 تا 95 درصد افراد در انجام تکالیف درسی سهل انگاری می کنند. علیرغم مشکلات و پیامدهای منفی که سهل انگاری تحصیلی دربردارد تلاشهای مداخله ای اندکی در جهت مقابله با آن به انجام رسیده است و دامنه گزینه های مداخله ای در دسترس متخصصان مشاوره بسیار محدود می باشد. از این رو، هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر یک گزینه مداخله ای، یعنی واقعیت درمانی بر کاهش سهل انگاری تحصیلی بوده است. برای تحقق این هدف، از بین دانش آموزان پسر پایه اول دبیرستان با میزان بالای سهل انگاری تحصیلی که در مطالعه مقدماتی شناسائی شده بوند 60 نفر به طور تصادفی انتخاب و در گروههای کنترل و طراحی شده بود WDEP آزمایش گمارده شدند. گروه آزمایش در معرض مداخله واقعیت درمانی که بر اساس رویه قرار گرفت، اما گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. طرح پژوهش، پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. تجزیه و تحلیل داده ها و مقایسه میانگین اختلاف نمرات پیش آزمون و پس آزمون دو گروه با استفاده از آزمون tگروههای مستقل نشان داد که نمرات سهل انگاری تحصیلی گروه آزمایش به طور معناداری بیشتر از نمرات گروه کنترل کاهش یافته است. یعنی واقعیت درمانی در کاهش رفتارهای سهل انگارانه دانش آموزان موثر بوده است. این یافته حاکی از این است که واقعیت درمانی را می توان به عنوان یک گزینه جدی مداخله ای برای کاهش سهل انگاری تحصیلی به کار بست. به علاوه، پیشنهاد می شود اصول زیربنایی واقعیت درمانی، به ویژه رویه هایی که برای انگیزاندن دانش آموزان به طرح ریزی و اقدامات متفاوت از قبل به کار می روند به والدین و معلمان آموزش داده شوند تا در تعامل با دانش آموزان بتوانند به طور موثری با رفتارهای سهل انگارانه تحصیلی مقابله کنند.

ادامه را از لینک زیر مطالعه فرمائید

مدرسه کارکردهای زیادی در جامعه دارد، یکی از مهم ترین آنها کارکرد تربیتی و پرورشی می باشد. که بر عهده مربیان و معلمین می باشد و در بستر مدرسه  صورت میگیرد برای این منظور موقعیت های متعددی را می توانیم در نظر بگیریم  با توجه به آن موقعیت ها ، دانش آموزان تحت تعلیم و تربیت قرار می گیرند. منظور از تعلیم و تربیت نه شکل سنتی آن، بلکه منظور آماده سازی شرایطی است که طبق آن دانش آموزان بتواند آزادانه دست به انتخاب بزنند.یکی از موقعیت هایی که مدرسه فرصت دارد تا مطالب متنوعی را به دانش آموزان ارائه دهد، مراسم صبحگاهی است.در این مراسم حس هویت ملی و مذهبی مورد تاکید است. لذا مسئولین مربوطه سعی وافری کرده اند تا بتوانند مراسم صبحگاهی را غنی سازند. در این رابطه طرح هایی هم ارائه شده است، که آخرین آن کتاب "ترنم آغازین" همراه سی دی می باشد. محتوای این کتاب شامل ترجمه برخی از آیات و احادیث و مناسبت ها و غیره می باشد . اجرای مراسم آغازین در شیفت صبح 20 دقیقه به 8 شروع میشود.

کدام نژاد در ضریب هوشی برتر است؟ مساله برتری نژادی در هوش، با توجه به تجربیات تاریخی (آپارتاید در آفریقای جنوبی و فجایع هیتلر)، می‌تواند با بیراهه رفتن به مباحث سیاسی، اجتماعی و قانونی، تبدیل به کاربردهای نابه‌جا و غیراخلاقی شود...

بسیاری به خصوص در محافل علمی تصور می‌کنند با توجه به افت و فرودها و خاطرات تلخی که در حافظه تاریخی بشریت در مورد تبعیض‌نژادی به خصوص در قرن بیستم وجود دارد، داستان برتری قوی یا نژادی، داستان تمام شده‌ای است، ولی با نگاهی دقیق‌تر می‌توان زغال‌های گداخته زیر خاکستر عقاید برتری نژادی را در نقاط مختلف دنیا هنوز مشاهده کرد. محافل علمی در مقابل آنچه هواداران برتری نژادی در مورد علت موفقیت‌های اجتماعی، شغلی یا علمی گروه‌های مختلف قومی یا ملی در مقاطعی از زمان مطرح می‌کنند، مطالعات جامعه‌شناسی و یا حتی تاریخی را برای ریشه‌یابی موضوع، ارجح بر آزمون‌های میدانی بهره هوشی می‌دانند

نشریه آموزش عالی تایمز، تازه ترین رتبه بندی دانشگاه های جهان را از چشم انداز تدریس، تحقیق، انتقال دانش و وجه بین المللی توسط مرکز اطلاعات تامسون رویترز اعلام کرد. 

 نشریه آموزش عالی تایمز رتبه بندی دانشگاه های جهان (The Times Higher Education World University Rankings) برای سال تحصیلی 2012 – 2013 با در نظرگیری 13 شاخص عملکرد رتبه بندی دانشگاه های جهان را اعلام کرده تا جامع ترین و متعادل ترین مقایسه ها را ارائه کند.

 این مقایسه ها معمولا مورد اعتماد دانشجویان، شخصیتهای آکادمیک، روسای دانشگاه ها و صنایع و دولتها قرار دارد.

 برترین های رتبه بندی

 در فهرست منتشرشده مربوط به سال 2012- 2013 ، موسسه فناوری کالیفرنیا از آمریکا با نمره کلی 95.5  در رتبه اول قرار گرفته است. دانشگاه استنفورد با نمره کلی 93.7 در ردیف دوم و دانشگاه آکسفورد بریتانیا با نمره کلی 93.7 در ردیف سوم جدول جای دارند.

 دانشگاه هاروارد، موسسه فناوری ماساچوست، دانشگاه پرینستون و دانشگاه کمبریج در ردیفهای چهار تا هفت این جدول جای گرفته اند.

 کالج امپریال لندن از بریتانیا با نمره 90.6، دانشگاه کالیفرنیا برکلی با نمره کلی 90.5 و دانشگاه شیکاگو با نمره کلی 90.4 در ردیفهای هفت تا 10 این جدول جای گرفته اند.

 رتبه یک دانشگاه ایرانی در میان برترینها

 دانشگاه صنعتی شریف ایران نیز در رده 301 تا 350 این جدول قرار دارد.

 جایگاه دانشگاههای آسیایی

 در میان دانشگاه های آسیایی می توان به دانشگاه توکیو ژاپن اشاره کرد که با نمره کلی 78.3 در ردیف 27 این جدول ایستاده است. دانشگاه ملی سنگاپور با نمره کلی 77.5 نیز در رده بیست و نهم و دانشگاه هنگ کنگ نیز در رده 35 قرار گرفته است. این درحالی است که دانشگاه کیوتو ژاپن با نمره کلی 66.8 در ردیف 54 این فهرست جهانی قرار گرفته است.

 دانشگاه علم و فناوری چین در رده 201 تا 225 و دانشگاه کره در ره 226 تا 250 قرار گرفته اند.

 دانشگاه فنی استانبول در ردیف 276 تا 300 و دانشگاه ملک عبدالعزیز عربستان در رده 301 تا 350 قرار دارند.

 نشریه آموزش عالی تایمز، در رتبه بندی دانشگاه های جهان یک نشریه بین المللی است که توسط مجله آموزش عالی تایمز منتشر می شود و اطلاعات آن را مرکز اطلاعات تامسون رویترز ارائه می کند. انتشار این نشریه از 2004 با همکاری شرکت Quacquarelli Symonds آغاز شده است. نشریه آموزش عالی تایمز در سال 2010 همکاری خود را با این شرکت قطع کرد و از آن پس از اطلاعات ارائه شده توسط مرکز تامسون رویترز استفاده می کند.

 این نشریه یکی از سه معتبر و بانفوذ در زمینه رتبه بندی دانشگاه ها است. رتبه بندی دانشگاه های جهان QS و رتبه بندی آکادمیک دانشگاه های جهان دیگر نشریاتی هستند که این رتبه بندی ها را منتشر می کنند.

منبع: خبرگزاری مهر

با توجه به افزایش چشمگیر هزینه‌های آموزش عالی و درصد بالای بیکاری در میان فارغ‌التحصیلان دانشگاه‌ها در سراسر جهان که طی سال‌های اخیر نرخ متوسط آن در جهان به حدود ۵۰ درصد رسیده اکنون مشخص شده است که در سال‌های اخیر گذراندن تحصیلات عالی بهترین راه یا مطمئن‌ترین ضمانت برای اشتغال مناسب نبوده است.

اما با وجود ادامه این وضع و تداوم بحران و رکود اقتصادی در اکثر کشورهای جهان بسیاری معتقدند که پرداختن هزینه‌های آموزش عالی هنوز نوعی سرمایه‌گذاری باارزش است.

روزنامه «وال استریت جورنال» بر اساس نتیجه یک پژوهش بین‌المللی که اخیرا انجام شده می‌نویسد که اکثریت مردم حتی بیشتر از گذشته به آموزش عالی روی می‌آورند و میزان ثبت نام در دانشگاه‌ها در سطح جهان در سال‌های اخیر بیشتر از هر دوره دیگری بوده است.

بر اساس این تحقیقات تعداد فارغ‌التحصیلان مراکز آموزش عالی در کشورهای پیشرفته نسبت به گذشته افزایش یافته و در سال ۲۰۱۰ به سی درصد رسیده است.

اما از میان کشورهای پیشرفته کدام یک از نظر کیفیت و سطح آموزش عالی در مقام‌های بالا قرار دارند؟

بر اساس تحقیقاتی که اخیرا توسط «سازمان همکاری‌های اقتصادی و توسعه» انجام شده فهرستی از ده کشور پیشرفته جهان با بهترین کیفیت آموزش عالی انتشار یافته است. یکی از معیارهای اصلی تنظیم این فهرست درصد فارغ‌التحصیلان مراکز آموزش عالی به نسبت کل جمعیت جوان و جویای کار در آن کشور‌هاست.

در صدر این فهرست کانادا قرار دارد که تنها کشور جهان است که با افتخار می‌تواند ادعا کند بیش از نیمی از جمعیت آن تحصیلات دانشگاهی دارند. در سال ۲۰۱۰ حدود ۵۱ درصد از جمعیت این کشور دارای مدرک کار‌شناسی یا کار‌شناسی ارشد بودند.

در تحقیقات و سرشماری مربوط به سال ۲۰۰۰ نیز کانادا در صدر این فهرست قرار داشت، ولی در آن زمان تعداد فارغ‌التحصیلان دانشگاهی آن کشور حدود ۴۰ درصد از کل جمعیت بود. این تغییر نشان می‌دهد که کشور کانادا طی ده سال گذشته در این زمینه پیشرفت فراوانی داشته است.

پس از کانادا، اسرائیل با حدود ۴۵ درصد از جمعیت کشور که دارای تحصیلات عالی هستند در مقام دوم این فهرست قرار دارد. در مقام‌های بعدی ژاپن، آمریکا، نیوزیلند و کره جنوبی هر یک با حدود ۴۰ درصد جمعیت تحصیل‌کرده در دانشگاه‌ها در مقام‌های سوم تا ششم قرار دارند.

ده کشوری که از نظر پیشرفت آموزش عالی و درصد جمعیت فارغ‌التحصیلان دانشگاهی در صدر این فهرست قرار دارند به ترتیب مقام عبارتند از کانادا، اسرائیل، ژاپن، آمریکا، نیوزیلند، کره جنوبی، بریتانیا، فنلاند، استرالیا و ایرلند.

بنا بر نتایج پژوهشی که بر روی یک میلیون نفر در جهان صورت گرفته، خلاقیت بخشی از بیماری‌های روانی است که به ویژه نویسندگان مستعد آنند.

بر اساس پژوهشی که موسسه سوئدی کارولینسکا انجام داده، نویسندگان معمولا بیشتر از سایرین در معرض ابتلا به اختلالات روانی چون اضطراب، اختلال دو قطبی (شیدایی - افسردگی)، اسکیزوفرنیا و وابستگی به مواد اعتیادآور هستند.

احتمال خودکشی در میان نویسندگان تقریبا دو برابر مردم عادی است.

پس از نویسندگان، رقصنده‌ها و عکاس‌ها در رتبه بعدی ابتلا به اختلال دو قطبی (شیدایی - افسردگی) قرار دارند.

با این حال، اگر افراد فعال در مشاغل خلاق را به صورت یک گروه فرض کنیم، آنها نسبت به گروه‌های دیگر جامعه در میزان ابتلا به اختلالات روانپزشکی تفاوت چشمگیری ندارند.

اگرچه بنابر نتایج تحقیقی که در ژورنال پژوهش‌های روانپزشکی منتشر شده احتمال آنکه این گروه از افراد به بیماریهایی چون بی اشتهایی مزمن و اوتیسم مبتلا شوند بیشتر از دیگران است.

دکتر سایمون کیاگا سرپرست این تیم تحقیقاتی می گوید که یافته های جدید می توانند نحوه نگرش به این بیماریها را تغییر دهند و به تشخیص نشانه های چنین بیماریهایی کمک کنند.

برای مثال، در خود فرورفتگی و علایق خاص یک بیمار اوتیسم یا کسی که با تکانش شیدایی (Manic Drive) ناشی از اختلال دو قطبی (شیدایی - افسردگی) مواجه شده، می تواند برای تمرکز بر خلق یک اثر یا ممارست لازم برای آفرینش یک اثر هنری ضروری تلقی شود.

به طور مشابهی ممکن است آنچه افکار پریشان و بدون قاعده در بیماران اسکیزوفرنیک نامیده می شود، در حقیقت همان جرقه های اصلی شکل دهنده یک شاهکار هنری باشد.

دکتر کیاگا می گوید: "اگر بتوان به نشانگان و خلق و خوی ویژه یک بیمار روانی از نظرگاه سودمندی آنها نگریست، آنوقت رویکردی جدیدی به درمان پدید خواهد آمد. در این صورت، بیمار و درمانگر باید بر سر آنچه قرار است 'درمان' شود و بهایی که در این راه باید پرداخت شود به توافق برسند."

به گفته او رویکردهای فعلی به بیماریهای روانی معمولا به این اختلالاتT سیاه و سفید نگاه می کنند و بر اساس چنین دیدگاهی درمان عبارت است از حذف امراض و نشانگان بیماری.

بتث مورفی، رئیس بخش اطلاعات مرکز تحقیقاتی مایند (Mind) هم می گوید ویژگی های شخصیتی کسانی که اختلال دوقطبی (شیدایی – افسردگی) دارند می تواند به آنها در انتخاب شغلی که در آن شانس موفقیت بیشتری دارند کمک کند.

با این حال بتث مورفی می گوید که نباید همه کسانی که به اختلالات روانشناختی مبتلا هستند را نوابغ خلاقی که با مشکلات روحی - روانی دست و پنجه نرم می کنند تصور کرد.

به گفته این پژوهشگر آنچه اهمیت دارد این است که درمانگران و مراکز درمانی اطمینان یابند اطلاعات و خدماتی که شایسته مراجعان است به آنها ارایه دهند.

منبع این خبر

  حمیده احمدیان راد

دانش‌آموز فنلاندی ای که در سال‌جاری میلادی 11 نفر از دانش‌آموزان مدرسه‌اش را با رگبار گلوله کشت و سپس خودکشی کرد، پیش از واقعه در یک پایگاه اینترنتی پیامی هشدار دهنده فرستاده بود. او فیلمی از خودش ضبط کرده بود که در آن اسلحه کمری ای را به سمت دوربین نشانه رفته و گفته بود:«تو خواهی مرد» و سپس به سمت زمین شلیک کرده بود. یک سال پیشتر هم در همین کشور تیراندازی دانش‌آموز 18 ساله‌ای در دبیرستانی واقع در شهری کوچک منجر به مرگ 9 دانش‌آموز شد. پلیس بعداً دریافت قاتل 18 ساله که قصد داشت مدرسه را نیز به آتش بکشد، تحت فشارهای شدید روحی و روانی بوده است.

ترجمه توسط یک همکار - http://translationforall.blogfa.com/

ماریا کاریو تاکیس به مدت 20 سال، علوم را در دبیرستان تدریس کرده است.از درسهای اولیه تا شیمی و فیزیک پیشرفته. در زیر لیستی از استراتژیهایی را  می بینیم که او برای دانش آموزانی که می خواهند در کلاس او خوب باشند توصیه کرده است:

1. صد در صد در کلاس مشارکت داشته باشید:

دانش آموزان فکر می کنند، می توانند با استفاده از زمانی که معلم درس می دهد خود را برای کلاس بعدی آماده کنند و با اینکار در زمان صرفه جویی کنند. برای مثال بسیاری از دانش آموزان در کلاس علوم، لغت می خوانند تا خود را برای امتحان زبان ساعت بعدی آماده کنند.

بهترین زمان یادگیری وقتی است که معلم درس می دهد. این زمان دوبرابر مفید تر از زمانی است که دانش آموز در خانه مطالعه می کند. وقتی شما حرفهای معلم را دنبال می کنید، می توانید صحبتهای او را قطع کنید و راجع به مطلبی که متوجه نشدید دوباره سوال کنید. همچنین  اگر معلم از شما سوال کرد بهتر می توانید نظر خودتان را بیان کنید.

2. قبول کنید که همیشه یک جواب درست وجود ندارد:

امروزه در مدارس به بچه ها یاد می دهند که همیشه یک جواب درست وجود دارد. اما ما هنوز در علوم ( فیزیک، شیمی و ... ) تمام جوابها را نداریم. بعضی وقتها بهترین کار اینست که تئوریها را گسترش دهیم. درعلوم هر  آزمایشی که شامل اطلاعات باشد یک آزمایش قابل اطمینان است. در حقیقت بعضی از بزرگترین کشفیات در زمان ما، از اشتباهات متولد شده اند.

3. در گروه صحبت کنید:

بیشتر پیشرفتهای علوم بوسیله همکاری بین افراد صورت گرفته است. از کارآزمایشگاهی گرفته تا پروژهای گروهی. این مهم است که نظرتان را در گروه بیان کنید. اگر مشکلی هست، ساکت ماندن بدترین کاری است که می توانید انجام دهید. همچنین مطمئن شوید که متوجه حرفی که دیگران می گویند شده اید. مشکلات را نادیده نگیرید و تلاش کنید آنها را حل کنید اما اگر نشد پیش معلمتان بروید و نگرانیهایتان را توضیح دهید. یک معلم خوب به میان گروه می آید تا فعالیت آنها را توسعه دهد. 

همه شنیده‌ایم که خانه، مدرسه ی اول و مدرسه، خانه ی دوم فرزندان ماست. متاسفانه برداشت نادرستی دراین کلام نهفته وآن اینست که شکل گیری باورهای فرزندان این آب وخاک فقط وظیفه ی اولیا و مربیان آنهاست وبس. آیا به راستی چنین است؟ آیا فعالیت سایرنهادها وسیاستگذاری‌های عمومی کشورنمی‌تواند واجد حتی خفیف‌ترین اثر در شکل‌گیری باورها باشد؟

بد نیست روی این معنا قدری تامل کنیم وتوجه داشته باشیم که متاسفانه دربرخورد با کژی‌هاوناشایستها؛ اغلب ازخودسلب مسوولیت کرده ودیگران را مقصر قلمداد می‌کنیم.

آیا تا کنون توجه کرده‌ایم که:

*وقتی درواکنش به رفتارناشایست فرزندمان، مدرسه رامورد خطاب وعتاب قرار می‌دهیم ودرعین حال رفتاراجتماعی خودمان انباشته ازبرخی ناشایست‌هاست.

*وقتی به عنوان مدیر یا آموزگار برای دانش‌آموزان‌مان(یعنی فرزندان‌مان)، سخن از ارجحیت تحصیل علم برکسب ثروت می‌کنیم، ولی درعمل، برخورد دوگانه‌ای با اولیا‌ی آنان ازحیث وضعیت درآمدشان ازخودنشان می‌دهیم.

*وقتی درطراحی بناهای شهری درجامعه‌ای که اساس آن را توجه به مقام انسان باید تشکیل دهد، زیباترین بناها متعلق به موسسات مالی واقتصادی کشور باشد.

*وقتی با تبلیغات رنگارنگ و رشد روز افزون مصرف، باور نسل جوان مبنی برضرورت تولیدات زیربنایی دچارتزلزل شود.

*وقتی درمعرفی محصولات بزرگترین کارخانه‌ی انسان سازی کشوریعنی نظام آموزش و پرورش، فقط به آمارهای کمی وموفقیت در راهیابی به آموزش عالی یاکسب مدال‌های رنگین جهانی اکتفا می‌کنیم.

*وقتی با وجود تشویق و تحریک حساسیت عمومی جامعه نسبت به رفع مشکلات دیگران، حل مشکلات فردی و رشد خودخواهی و به قولی «گلیم خودراازآب بیرون کشیدن » روبه افزایش است.

*وقتی کار و فعالیت را مشارکت درگسترش تولید مادی ومعنوی معرفی می‌کنیم، ولی ازسوی دیگر، بسیارند کسانی که بدون کوچکترین فعالیتی که بتوان نام «کار» برآن نهاد، صاحب درآمدهای هنگفت می‌شوند.

و...

دراین صورت چه بحران عمیقی درذهنیت فرزندان‌مان ایجاد می‌ش.د؟!

جام جم آنلاین: «افت تحصیلی» و «مردودی» دانش آموزان، از جمله موانع بر سر راه نظام تعلیم و تربیت کشورمان است است که وقوع آنها، علل گوناگونی دارد ولی همواره نوک پیکان انتقادات ما متوجه «دانش آموز» است و از اثر گذاری سایر عوامل چشم پوشی می کنیم.

دانش آموز وقتی نمره 20 می گیرد، معلم به گونه ای جلوی اولیاء ظاهر می شود که او را تنها عامل برتری فرزندشان تصور کنند و اصلا کاری به هوش و استعداد و ذکاوت و تلاش دانش آموز ندارند ولی اگر معلمی هست که خاک گچ تخته سیاه را می خورد، حتما دانش آموزی هم هست که زحمت می کشد تا بتواند از آنچه می آموزد، بهره بگیرد.

متاسفانه «آفت تنبلی» در نظام تعلیم و تربیت ایران، فقط متوجه دانش آموز است و هیچ گاه نخواسته ایم باور کنیم و بپذیریم که بعضی وقتها «معلم تنبل» هم داریم.

به گزارش مهر، یک نظام آموزشی کارآمد کمترین افت تحصیلی و بالاترین بازدهی را دارد. از آنجا که افت تحصیلی با نظام آموزشی، فرهنگی، اجتماعی و خانوادگی جامعه ارتباط تنگاتنگی دارد، بررسی آن مستلزم دریافت نظرات و ارزیابی دقیق عوامل بسیاری است.

بسیاری از افراد «افت تحصیلی» را به معنای ناتوانی دانش آموز در یادگیری مواد درسی می دانند درحالی که این تصور نادرست است. ناتوانی دانش آموز در فراگیری درس ممکن است از توانایی های ذهنی محدود و ضعیف ناشی شود در حالی که افت تحصیلی به معنای نزول از یک سطح بالاتر به سطحی پایین تر در تحصیل و آموزش است.

همانطور که گفته شد عوامل زیادی از جمله مشکلات خانوادگی، سواد والدین، عدم توجه معلمان به تفاوتهای فردی دانش آموزان در امر آموزش، دشواری امتحانات، کمبود تجهیزات و... به نحوی از انحاء در بروز افت تحصیلی دانش آموز موثر است اما آنچه دیده نمی شود، کارکرد پایین برخی معلمان در ارتباط با نحوه آموزش و انتقال مفاهیم به دانش آموزان است.

متاسفانه یا خوشبختانه باید به این واقعیت اعتراف کرد که در نظام تعلیم و تربیت ما هنوز هیچ پژوهش و تحقیق علمی و جامع در ارتباط با بررسی سطح کارآیی معلمان انجام نشده و ما نمی دانیم که چه تعداد از صدهها هزار معلم در مقاطع مختلف تحصیلی، از توانایی لازم برای انتقال مفاهیم به دانش آموزان برخوردارند. بنابراین، ادعا برای مواجهه با معضل "معلمان تنبل" فعلا در حد یک فرضیه است و نمی توان برای آن مستندات ارائه داد.

ولی چه خوب است، مسئولان نظام تعلیم و تربیت، کمی در این زمینه تامل و تفکر کنند تا شاید بتوان به موفقیت بیش از پیش دانش آموزان امیدوار بود. قطعا کسی منکر مشکلات معیشتی معلمان نیست اما نمی بایست به بهانه ای ، بهای ارزشمند تعلیم و تربیت را از دست داد.

از آنجایی که فاصله بین شام تا صبحانه بین 10 تا 12 ساعت متغیر است، بنابراین صبحانه برای کودکان مخصوصاً دانش آموزان بسیار مهم است. طفره رفتن از خوردن صبحانه، مخصوصاً به دلیل اضطراب ناشی از امتحان، یکی از مشکلات شما، والدین است اما با تهیه صبحانه ای اشتها برانگیز موفق خواهید شد.

مواد غذایی که می توانید با آنها صبحانه ای کامل و اشتها آور فراهم کنید، شامل:

نان روغنی: یکی از نان های خوشمزه و انرژی زا است. خوردن مقدار کمی از آن، حداقل تا 40 دقیقه، انرژی مورد نیاز بدن را کاملاً تامین می کند. بنابراین چند نکته نان روغنی به همراه پنیر و گردو، صبحانه ای مقوی و مفید است.

یک لیوان شیر( بهتر است گرم باشد، که البته معمولاً بچه ها آن را دوست ندارند!) به همراه دو قاشق عسل یا چند حلقه موز.

سیب و جوانه گندم به تنهایی صبحانه کاملی است. برای جلوگیری از ایجاد حالت تهوع، بهتر است چند تکه نان و پنیر و گردو نیز مصرف شود.

یک کاسه عدسی( لوبیا توصیه نمی شود) به همراه کمی کره در آن، صبحانه مفیدی است.

-سرشیر یا خامه یا عسل به همراه کمی چای یا یک لیوان شیر.

نان و پنیر به همراه خیار یا گوجه فرنگی و یک استکان چای شیرین، صبحانه ای مفید و انرژی زاست.

- تخم مرغ، منبع کاملی از پروتئین و سایر مواد مورد نیاز بدن است و به هر شکل که مصرف شود( آب پز، نیمرو، پخته) مفید است و تا مدتی طولانی کودکان را سیر نگه می دارد.

- از خوردن غذاهای پرحجم به عنوان صبحانه، مثل قورمه سبزی یا قیمه باقیمانده از شب قبل، آبگوشت و... بپرهیزید. این غذاها، حجم معده را افزایش داده و احساس سنگینی و خواب آلودگی ایجاد می کنند و در روزهای امتحان اصلا توصیه نمی شوند.

به طور کلی صبحانه ای مفید و مغذی است که در عین کم حجم بودن، غنی بوده و حداقل 2 تا 3 ساعت کودک را سیر نگه دارد و مهم تر این که انرژی موردنیاز او را تأمین کند.

خوردن صبحانه را فراموش نکنید. معده خالی اجازه تفکر در جلسه امتحان را از انسان می گیرد.

میان وعده

به دلیل این که اکثر مدارس، ساعت های درسی را در روزهای نزدیک به امتحان با برگزاری کلاس های تقویتی افزایش می دهند، از این رو حتماً نیاز است تا برای زنگ تفریح، مخصوصاً ساعت های پایانی، خوراکی های مغذی به بچه ها داده شود ولی این خوراکی ها نباید اشتهای کودکان را برای ناهار از بین ببرند. بنابراین بهترین خوراکی های زنگ های تفریح، انواع میوه، ساندویچ های بسیار کوچک( به غیر از سوسیس و کالباس) و تنقلاتی مثل انواع آجیل خام است.

ناهار

اگر فرزند شما بعضی غذاها را دوست ندارد، اما برای او مفید است، سعی کنید آن غذا را با چاشنی های مفید، خوشمزه کنید.

- انواع غذاهای دریایی مخصوصاً ماهی، انتخاب بسیار خوبی برای ناهار، خصوصاً در زمان امتحانات است." فسفر" موجود در ماهی بهترین ماده مغذی برای " مغز" است. اما متأسفانه اغلب بچه ها، ماهی دوست ندارند و علت آن " بوی" ماهی است. از این رو، ماهی را طوری بپزید که بوی آن از بین برود.

- غذاهای سبزی دار، مثل انواع خورشت( کرفس، قورمه سبزی، نعنا، جعفری و...) خوراک مرغ به همراه هویج، کلم و... غذاهای مفید و عالی برای کودکان هستند.

- از پختن غذاهای پرحجم مثل آبگوشت در دوران امتحانات بپرهیزید. این قبیل غذاها، حجم معده را افزوده و احساس خواب، سستی و نفخ شدید را ایجاد می کنند. این قبیل غذاها، حداقل 4 تا 5 ساعت زمان لازم دارند تا کمی هضم شوند .

- در دوران امتحان، از فرزند خود بخواهید تا غذاهای مورد علاقه اش را به شما بگوید. شما نیز تا حد امکان همان غذاها را تهیه کنید. این مسأله اشتهای فرزندتان را برانگیخته و او با اشتیاق غذا میل می کند و همین امر نتایج مثبتی به دنبال خواهد داشت.

- سالاد، سبزی خوردن، ماست و... مواد غذایی خوبی برای تحریک اشتها هستند. آنها را فراموش نکنید.

 عصرانه

پس از صرف ناهار و اندکی استراحت، کودکان و حتی بزرگسالان، نیاز به تجدید نیرو دارند. این مسأله مخصوصاً در بچه ها و در دوران امتحان، نمود بیشتری دارد." مغز" به عنوان فرمانده بدن، هر چند ساعت یک بار نیاز به تجدید قوا دارد و این زمانی مهم تر جلوه می کند که از مغز کار بیشتری طلب کنیم. اما یک عصرانه خوب چیست و چه ویژگی هایی دارد.

- از بین خوراکی ها، آنهایی را که مفیدترند، در راس برنامه عصرانه قرار بدهید.

- خرید خوراکی های مفیدی چون انواع آجیل های خام، انواع میوه( مخصوصاً آنهایی را که فرزندتان بیشتر دوست دارد)، شیر با طعم های مختلف( اگر در منزل شیر با میوه ها مخلوط شود بهتر است) و... را فراموش نکنید.

- نان و پنیر و گردو، کره و عسل، کیک ساده عصرانه به همراه چای، شیر با آبمیوه( ترجیحاً در منزل تهیه شود) عصرانه مفیدی است.

توجه کنید؛ از آنجایی که اوج ساعت های مفید درس خواندن و مرور مطالب برای امتحان روز بعد، بین ساعت 5 عصر تا 9 شب است، بنابراین در این فاصله، هر یک ساعت تا یک ساعت و نیم، یک بار خوراکی مفیدی به فرزندتان بدهید.(بهترین ساعت برای عصرانه، پس از استراحت فرزندتان و قبل از شروع مطالعه و همچنین در میان ساعت های مطالعه است.)

شام

اگر چه پزشکان، عقیده به حذف شام از برنامه غذایی خانواده ( مخصوصاً برای خانواده هایی که استعداد چاقی دارند) دارند، اما در زمان امتحان، کمی باید این رژیم تغییر کند. اگر قبلاً شام بسیار سبکی تهیه می دیدید، بهتر است این یکی، دو هفته برنامه را کمی تغییر دهید.

- اگر فرزندتان عصرانه کافی خورده و میلی به شام ندارد، به او اصرار نکنید. شاید پرخوری، باعث ناراحتی او شده ودر اثر ناراحتی ناشی از پرخوری فردا نتواند سرجلسه حاضر شود.

- برای تهیه شام، از فرزندتان کمک بخواهید و غذایی را که او دوست دارد تهیه کنید.

- جگر، دل و قلوه، یک کاسه سوپ و غذاهایی از این دست، اگر چه کم حجم اند، اما مفید و مقوی اند.

- نگذارید فرزندتان به جای شام از تنقلات بی فایده مثل چیپس و پفک، شکلات و... استفاده کند.

- برنامه غذایی برای وعده شام را زیاد تغییر ندهید، بلکه بکوشید تا از غذاهای مقوی و کم حجم استفاده کنید.

نکته آخر

شب امتحان با شب های دیگر فرقی ندارد. هیجان را کنار بگذارید( اگرچه سخت است، ولی سعی کنید)، خوب بخوابید، به قدر کافی تغذیه کنید، از خوردن تنقلات غیرمفید و احتمالاً بیماری زا بپرهیزید و به یاد داشته باشید که با توکل به خدا موفق خواهید شد

منبع: http://fakhar88.blogfa.com/